മാനന്തവാടി: വയനാട്ടിലെ ആദിവാസി സമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കമ്പളനാട്ടിയെ ഒരു സാമുദായിക ആചാരാനുഷ്ഠാനമായി അവതരിപ്പിക്കുകയും മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ചരിത്രപരമായി ശരിയായ സമീപനമല്ലെന്ന് സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തകനും പണിയാ സമുദായാംഗവുമായ മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.
കമ്പളനാട്ടി തങ്ങളുടെ ആദിവാസി സമൂഹത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും സാമുദായിക ആചാരാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് അതിനെ ആദിവാസികളുടെ തലയില്‍ കെട്ടിവെക്കേണ്ട സാഹചര്യമില്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചൂഷണത്തിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും സമൂഹം തിരിച്ചറിയണമെന്നും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

വയനാടിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ അടിയ, പണിയാ തുടങ്ങിയ ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളിലെ മനുഷ്യരെ ജന്മിമാര്‍ കൂട്ടംകൂട്ടമായി കൊണ്ടുവന്ന് വിലപേശി വാങ്ങുകയും അവരുടെ പാടങ്ങളിലും പറമ്പുകളിലും അടിമത്തസമാനമായ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പണിയെടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന കാലമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അത് വെറും കഥയല്ലെന്നും പൂര്‍വികര്‍ അനുഭവിച്ച മനുഷ്യചൂഷണത്തിന്റെ ചരിത്രമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

ആദിവാസികളുടെ തനതായ പാട്ടും കൊട്ടും കളിയും പോലും അക്കാലത്ത് ചൂഷണത്തിന്റെ ഉപാധികളാക്കി മാറ്റപ്പെട്ടുവെന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. തുടിയുടെയും ചീനക്കുഴലിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും വട്ടത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് പാട്ടുകളും കഥകളും ചൊല്ലുകളും പാടി കളിച്ചിരുന്ന സമ്പന്നമായ കലാജീവിതം ആദിവാസി സമൂഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അത് അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്റെയും കൂട്ടായ്മയുടെയും കഠിനമായ ജീവിതത്തിനിടയിലെ ആശ്വാസത്തിന്റെയും ഭാഗമായിരുന്നു.

എന്നാല്‍ ആ പാട്ടിന്റെയും കൊട്ടിന്റെയും ആവേശം പോലും ജന്മിമാര്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അധ്വാനം കൂടുതല്‍ ശക്തമായി ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനായി ഉപയോഗിച്ചുവെന്നാണ് മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ പറയുന്നത്. പാടത്ത് ഞാറുനടാനും പറിക്കാനും കിളയ്ക്കാനും മറ്റ് കഠിനജോലികള്‍ ചെയ്യാനും പോകുമ്പോള്‍ പാട്ടിനും കൊട്ടിനും ഇടം നല്‍കി. പാട്ട് നിലച്ചില്ലെങ്കില്‍ പണിയും നിലച്ചില്ല; കൊട്ട് മുഴങ്ങിയപ്പോള്‍ ക്ഷീണം മറന്ന് ശരീരം വീണ്ടും ചലിച്ചു. അങ്ങനെ മണിക്കൂറുകളോളം പൂര്‍വികരുടെ അധ്വാനം കൂടുതല്‍ തീവ്രമാക്കാന്‍ സംഗീതവും കലയും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

ട്ട'ഞങ്ങളുടെ പാട്ട് ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷമായിരുന്നു; പക്ഷേ അതേ പാട്ട് ഞങ്ങളുടെ അധ്വാനം ചൂഷണം ചെയ്യാനുള്ള ആയുധമാക്കി മാറ്റപ്പെട്ടു.'
— മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ബ്ല

ഇന്ന് ആ ചരിത്രം മറന്ന് കമ്പളനാട്ടിയെയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളെയും വെറും മനോഹരമായ പാരമ്പര്യകലയായി മാത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അതിന്റെ പിന്നിലെ വേദനയും ചൂഷണവും മറച്ചുവയ്ക്കുന്നതിന് തുല്യമാണെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

ആദിവാസികളുടെ തനതായ കൊട്ടും പാട്ടും കളിയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാല്‍ അതോടൊപ്പം അതിന്റെ ചരിത്രവും സംരക്ഷിക്കണം. 'കല സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം; ചൂഷണം മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടരുത്' എന്നതാണ് തന്റെ നിലപാടെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.

പൂര്‍വികരുടെ കണ്ണീരിലും വിയര്‍പ്പിലും പിറന്ന ചരിത്രത്തിന് ആഘോഷത്തിന്റെ നിറം പൂശി മറച്ചുവയ്ക്കരുതെന്നും ആ ചരിത്രം അടുത്ത തലമുറ അറിയേണ്ടതുണ്ടെന്നും മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ പറഞ്ഞു. ചരിത്രം മറന്നാല്‍ ചൂഷണത്തിന്റെ രൂപങ്ങള്‍ മാറിയെത്തുമ്പോള്‍ അതിനെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാതെ പോകുമെന്നും അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കി.

അതുകൊണ്ട് കമ്പളനാട്ടിയെ ആദിവാസി സമൂഹത്തിന്റെ തലയില്‍ നിര്‍ബന്ധമായി കെട്ടിവെക്കുന്നതിനുപകരം അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രവും സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും തുറന്നുപറയണം എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവശ്യം.

ട്ട'ഞങ്ങളുടെ പാട്ടിന് ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കൊട്ടിന് ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കളിക്ക് ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. പക്ഷേ, ആ പാട്ടും കൊട്ടും കളിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങളുടെ പൂര്‍വികരുടെ അധ്വാനം ചൂഷണം ചെയ്ത ചരിത്രത്തെ ഒരിക്കലും മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കില്ല.'ബ്ല

ചരിത്രം അറിയുക, ചൂഷണം തിരിച്ചറിയുക, കല സംരക്ഷിക്കുക — എന്നാല്‍ ചൂഷണത്തെ പാരമ്പര്യമെന്ന പേരില്‍ ആഘോഷിക്കരുത് എന്ന സന്ദേശമാണ് മണിക്കുട്ടന്‍ പണിയന്‍ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.

കമ്പളനാട്ടിയെ ആദിവാസി പാരമ്പര്യമായി മഹത്വവല്‍ക്കരിച്ച് ആദിവാസി സമൂഹത്തെ അണിനിരത്തുകയും സമൂഹത്തെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പരിപാടികള്‍ക്കെതിരെ ബന്ധപ്പെട്ട വസ്തുതകള്‍ പരിശോധിച്ചശേഷം നിയമപരമായ നടപടികള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആദിവാസി സംഘടനകള്‍ ആലോചിച്ചുവരികയാണെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.

കലയുടെ സംരക്ഷണം വേണം; പക്ഷേ ചരിത്രത്തിലെ ചൂഷണത്തിന്റെ മഹത്വവല്‍ക്കരണം വേണ്ട.